De 25-jarige dichteres beschrijft haar bezoek aan de Russische dichter met een grote naam, die zij duidelijk vereert. En voor wie zij zou kunnen vallen. Met wie zij om zijn blik te vermijden met neergeslagen ogen of langs hem heen kijkend een gesprek voert. ‘ Woorden, nevel, noenuur, zondag . Alles wordt met grote precisie genoteerd: het huis, het interieur; dag, seizoen en uur staan in haar geheugen gegrift. De winterzon boven zee. Stilte van de rust die dit alles ademt, maar geladen door de oplaaiende gloed van haar gevoelens. Overigens, zou Anna Achmatova (Ana Akhmatova) nooit een liefdesrelatie met Blok hebben gehad zoals wel is beweerd. Een ingehouden gedicht waarin de gast, gevangen in het fluïdum van de gastheer in zijn ‘ hoge grijze woning’ , een bevrijdende uitweg vindt in ‘De Neva-poort naar zee’ …