Fernando Pessoa

"Eens heb ik bemind, en dacht ik dat men mij beminnen zou,
Maar ik werd niet bemind.
En wel om deze ene grote reden:
Omdat het niet mocht zijn.

Ik troostte mij door mij te wenden tot de regen en de zon,
En door weer voor mijn huisdeur te gaan zitten.
De velden zijn tenslotte niet zo groen voor wie bemind zijn
Als voor hen die dat niet zijn.
Voelen is onoplettend zijn. "

Alberto Caeiro ( FERNANDO PESSOA)  uit de Hoeder van kudden  en vertaald door August Willemsen.

01
Nicole Hermans
februari 5th, 2007 11:36

Dit is voor mij een lied van troost.
En Pessoa een tijdloze grootmeester.
Zijn taal kan men slechts zien en voelen: onoplettend houdt hij mij telkens weg van die groene velden.