Should auld acquaintance be forgot
And never brought to mind? 
Should auld acquaintance be forgot
and auld lang syne? 

For auld lang syne, my dear
for auld lang syne. 
We ‘ll take a cup o’ kindness yet
for auld lang syne.

And surely ye’ll be your pint stowp! 
And surely I’ll be mine!
We ‘ll take a cup o’ kindness yet 
For auld lang syne. 

We twa hae run about the braes,
And pou’d the gowans fine;
But we’ve wander’d money a weary fitt,
sin’ auld lang syne.

We twa hae paidl’d in the burn
Frae morning sun till dine: 
but seas between us braid hae roar’d 
Sin’ auld lang syne.
And there’s a hand, my trusty fiere,! 
and, gie’s a hand o’thine! 
we’ll tak a right gude-willie waught 
for auls lang syne.

                                   Robert Burns

Hoog en lank,
Breed en gank,
Dik en stark
Was de ark.
Daar in klam
Sem en Ham
Met zijn broer,
Vaar en moer,
En nog drij
Wijfs daar bij.
Al het vee
Had daar stee.
Hart en hind,
Brak en wind,
Beer en leeuw,
Roek en spreeuw,
Peerd en os,
Haas en vos,
Zwijn en aap,
Geit en schaap,
Los en das
Daar ook was.

Al wat kroop,
Of zijn loop
Hadd’ op ‘t land
Kwam ter hand.
Wat men niet
In en liet,
Mens of beest,
Gaf den geest
In den grond’,
Om de zond
Die het al
Bracht ten val.
Paar bij paar
Trad daar naar
Weer aan ‘t land,
Door Gods hand
Die liet af
Van zijn straf.
Hem, de Heer,
Zij de eer!

A hotel in whose ledgers departures are more prominent than arrivals.
With wet Koh-i-noors the October rain
strokes what´s left of the naked brain.
In this country laid flat for the sake of rivers,
beer smells of Germany and seagulls are
in the air like a page´s soiled corners.
Morning enters the premises with a coroner´s
punctuality, puts its ear
to the ribs of a cold radiator, detects sub-zero:
the afterlife has to start somewhere.
Correspondingly, the angelic curls
grow more blond, the skin gains its distant, lordly
white, while the bedding already coils
desperately in the basement laundry.

Joseph Brodsky ,1981